Dubeltówki i kniejówki

Posted by on Kwi 24, 2012 in Broń, Rodzaje broni, Top | 0 comments

Dubeltówkę i kniejówkę łączy jedna wspólna cecha- oba rodzaje broni myśliwskiej posiadają po dwie lufy i dwie komory nabojowe.
Dubeltówka przeszła długą ewolucję od broni skałkowej i lefoszówki aż do miejsca, w którym znajduje się dziś. Jest to broń na małą lub średnią zwierzynę (duży obszar rażenia i znaczne obrażenia z bliska). Lufy mogą być ułożone obok siebie lub pod sobą (tak zwany bok). Obie lufy są gładkie i zazwyczaj w układzie poziomym.
Kniejówka to inaczej broń kombinowana. Ma, podobnie jak dubeltówka, dwie lufy, z tym że są one znacznie krótsze, a jedna jest gwintowana. Stosuje się ją do polowania na średnią i dużą zwierzynę.
Dubeltówkę nabija się nabojami śrutowymi lub breneką. W pierwszym przypadku można strzelać do ptaków lub sportowo do dysków, natomiast breneka, ze względu na wysoki współczynnik obalający, stosowana jest do polowania na dziki. Na polskim rynku dostępne są dubeltówki różnych kalibrów, choć niektóre uznaje się za dość egzotyczne. Warto tu wspomnieć, że dubeltówki ładowane breneką znalazły uznanie nie tylko myśliwych- jest to najlepszy sposób na odstrzelenie zawiasów w drzwiach, a w niektórych krajach siły policyjne używają breneki w czasie tłumienia zamieszek przy strzale z dużego dystansu, co jednak budzi spore wątpliwości.
Wracając do tematu broni myśliwskiej- dubeltówki noszą raczej znamiona broni myśliwskiej i sportowej jednocześnie, natomiast kniejówka została wymyślona po to, aby stać się najskuteczniejszą bronią w lesie. Poręczne i bardzo pomysłowe uzbrojenie myśliwego może dać mu jeszcze większą przewagę nad zwierzyną. Główną zaletą kniejówki jest możliwość zapolowania jedną i tą sama bronią na średniego i dużego zwierza- dubeltówka z takim wyzwaniem sobie nie poradzi, sztucer również nie, ponieważ oba ostatnie typy broni mają pewne ograniczenia narzucone przez konstrukcję, które znosi zastosowanie dwóch różnych luf w kniejówce.
Warto wspomnieć, że nazwa kniejówka ma związek z poruszaniem się po kniei, które miało być łatwiejsze z bronią o krótszej lufie. Dubeltówki i kniejówki są najpilniej poszukiwanymi rodzajami broni myśliwskiej, a to dlatego, że grubego zwierza w Polsce nie ma wiele, natomiast większość mieści się w kategorii średniego.

Tagi: , , , , ,
Read More

Niezawodność broni myśliwskiej

Posted by on Kwi 17, 2012 in Broń, Rodzaje broni, Top | 0 comments

Najważniejszą cechą broni myśliwskiej jest jej niezawodność. Zależy ona od kilku czynników. Ważne jest, aby lufa, przez całe kilkadziesiąt sekund swojej pracy działała bez zarzutu. Kilkadziesiąt sekund? Tak, ponieważ całkowity czas pracy lufy liczy się jako iloczyn ilości wystrzałów i czasu trwania strzału.
Czynniki, które mogą przedwcześnie doprowadzić do obniżenia niezawodności to:

  • Żywność (nie ma nic wspólnego z jedzeniem)- to współczynnik określający trwałość, wytrzymałość broni, określana niekiedy jako zdolność przeciwstawiania się działaniu czynników niszczących.
  • Bezpieczeństwo- zapewniane przez prawidłową eksploatację i konserwację jest bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na ocenę funkcjonalności i niezawodności broni myśliwskiej.
  • Sprawność podzespołów- jak w każdym przypadku, funkcjonalność i trwałość broni będzie zależała od funkcjonalności i trwałości podzespołów wykorzystanych do jej konstrukcji. Ważne jest, aby wszystkie podzespoły zużywały się mniej więcej jednakowo szybko.
  • Odporności na działanie niekorzystnych warunków atmosferycznych- zbyt niska może spowodować, że niektóre elementy broni zaczną się psuć zdecydowanie szybciej.

Broń, którą można określić mianem niezawodnej chciałby mieć każdy myśliwy- celna, pracująca bez zarzutu, a najlepiej dodatkowo lekka i poręczna. Ideałów broni jest tyle, ilu myśliwych i niektórzy przez całe życie nie mogą wybrać swojego ulubionego modelu.
Niezawodność broni myśliwskiej zmniejsza się wraz z czasem. Broń się zużywa, lufa się rozkalibrowuje, zużyciu ulegają elementy mechaniczne. Pod wpływem tarcia, działania gorących gazów i stykania się z niekorzystnymi warunkami poszczególne elementy mogą się zużyć, dlatego po każdej naprawie strzela się z broni ładunkami mocniejszymi niż normalne, tak zwaną amunicją badawczą. Ma to zapobiegać przypadkowemu zranieniu strzelca w czasie eksploatacji broni. Warto jeszcze na koniec dodać, że utratę niezawodności można spowolnić stosując odpowiednią technikę czyszczenia broni. W ten sposób broń myśliwska maksymalnie długo będzie mogła służyć swojemu właścicielowi i przez ten czas myśliwy będzie mógł na niej cały czas polegać. Zasada ta dotyczy dowolnego rodzaju broni myśliwskiej.

Tagi: , , , , ,
Read More

Podział broni

Posted by on Kwi 1, 2012 in Broń, Rodzaje broni, Top | 0 comments

Broń myśliwska może zostać podzielona na kilka grup według różnych kryteriów. Jednym z najważniejszych jest sposób ładowania. Rozróżnia się więc broń jednostrzałową, z magazynkiem i ręcznym przeładowaniem oraz półautomatyczną.
W pierwszym przypadku po każdym strzale (lub po opróżnieniu wszystkich komór nabojowych, czyli w przypadku różnych broni maksymalnie po 4 strzałach) trzeba ręcznie wprowadzić kolejny nabój. Dotyczy to obecnie głównie broni łamanej, która nie jest wyposażona w żadne mechanizmy, które wprowadzałyby kolejne naboje do komory.
Drugą klasę stanowi broń myśliwska z magazynkiem na 3 do 5 naboi. Ten typ broni nazywa się nieautomatycznym, powtarzalnym, gdyż po oddaniu strzału kolejny nabój wprowadza się do komory za pomocą specjalnego mechanizmu przeładowania ręcznego, który odpowiada nie tylko za wprowadzenie kolejnego naboju do komory, ale także za usunięcie łuski po poprzednio wystrzelonym pocisku.
Ostatnim rodzajem broni jest broń półautomatyczna. Tutaj po pierwszym załadowaniu i wystrzale, wprowadzenie kolejnego naboju do lufy oraz usunięcie łuski następuje automatycznie.
Większość broni myśliwskiej w Polsce to broń łamana, ładowana ręcznie. Z kolei w Stanach Zjednoczonych królują modele nieautomatyczne i półautomatyczne. Zauważyć warto, że większość broni o lufie niełamanej ładowanej ręcznie ma tylko jedną lufę. Podyktowane jest to oczywiście względami bezpieczeństwa, a wyjątkiem od tej reguły jest Darne, francuska dwufufka ładowana przez rozsuwany do tyłu zamek.
Podziałów broni można wyprowadzić więcej, choćby patrząc na ilość luf (jednolufowe, dubeltówki, drylingi, czwórlufki) albo już dokładniejszy podział broni jednolufowej niełamanej na 6 typów. Bardzo istotny jest też podział na typy według kalibru. Jest on jednak tylko umowny. Górną granicę małego kalibry wyznacza 6,17×52, a dolną dużego 9,3×62. Oczywiście tu w różnych opracowaniach można natknąć się na inne wartości- nie chodzi o podanie konkretnej liczby, ale o ustalenie jakichś mniej więcej intuicyjnie słusznych granic. Przydaje się to głównie ze względów praktycznych. Wszystkie podziały zresztą mają jedynie ułatwiać myśliwym wybór broni, a tak naprawdę są wyłącznie pewną formalnością.

Tagi: , , , , , ,
Read More